Top 5 mjuzikla za početnike

Podsećamo se pet mjuzikla koji su znatno uticali na popularnost ovog žanra
Autor/ka Jelena Kajtes

16. September 2020

Dobar mjuzikl čine podjednako odlična gluma, muzika i koreografija – sinteza više umetnosti koje se međusobno upotpunjuju i zajedno sa scenografijom i kostimografijom pružaju konačnu i skladnu sliku koja uspeva da nas očara i posle više decenija. Za mjuzikle su pisani neki od najvećih muzičkih hitova koji su se održali i do današnjih dana, dokazujući svoju vanvremensku univerzalnost i dopadljivost svim generacijama.

Mjuzikl kao žanr je nastao u 20. veku i prisutan je i u pozorištu i na filmu, a neretko pojedini mjuzikli postanu popularni i na filmskom platnu i na sceni. To je slučaj i sa četiri od pet predstojećih filmova koje smo izabrali kao preporuke za ovoletnje kućno opuštanje i zabavu. Svaki od njih je doživeo ili svoj nastavak ili rimejk što samo govori u prilog njihovoj neprolaznoj popularnosti.

Ukoliko niste pogledali sledeće filmove sada je prilika za to, a ukoliko jeste onda se nadamo da ćete u predstojećim redovima naići makar na neke za vas nove i zanimljive činjenice. Sledi pet sjajnih filmova za sve one koje bi da se vrate u prošlost i barem na dva sata osete duh nekih drugih vremena.

Footloose (1984)

Ostvarenje reditelja Herberta Rosa prati priču inspirisanu stvarnim događajima koji su se krajem 70-ih godina prošlog veka odigrali u Oklahomi. Naime, u gradiću Elmor je ples bio zabranjen od njegovog osnivanja krajem 19. veka, a priča je odjeknula kada su se maturanati srednje škole pobunili i organizovali maturski ples, koga do tada nije bilo.

Ren (Kevin Bejkon) sa majkom stiže iz Čikaga u malu, zatvorenu sredinu – gradić Bomont gde započinje poslednju školsku godinu. Naviknut na sve što jedan velegrad kao što je Čikago ima da ponudi suočava se sa izuzetno konzervativnom okolinom, gde mladima nije dozvoljeno da čitaju po njih „štetnu“ i „grešnu“ literaturu, konzumiraju alkohol, pa čak ni da plešu – uopšte da budu mladi. Pored Kevina Bejkona koji se proslavio ovom ulogom i Lori Singer koja tumači Arijel, ćerku sveštenika i glavnog zagovornika svih zabrana i propisanog života (Džon Litgou), u filmu igraju Kris Pen i Sara Džesika Parker.

Film upotpunjuju veliki muzički hitovi: Boni Tajler Holding out for a hero, zatim numera Let’s hear it for the boy i naravno nezaboravna pesma Footloose Kenija Loginsa.

Dirty Dancing (1987)

Za večite romantike i ljubitelje plesa sledi film Emila Ardolina delimično inspirisan ličnim iskustvom scenaristkinje Elenor Bergštajn, po kojoj je zasnovan lik Bejbi. Izbačena scena plesa iz prethodnog filma na kome je radila It’s my turn navela ju je da napiše scenario Prljavog plesa.

Vanvremenska priča o zabranjenoj ljubavi, sada urađena u potpuno drugačijem formatu, puna muzike i pokreta. Priča o siromašnom mladiću, Džoniju (Patrik Svejzi), koji zarađuje držanjem časova plesa damama koje dođu na odmor i Bejbi (Dženifer Grej), ćerci uglednog doktora koja sa porodicom boravi u odmaralištu.

Koreografija Kenija Ortege, na koju je stavljen poseban akcenat, nezaboravna hemija pokreta Džonija i Bejbi i još nezaboravnija numera Time of my life, koja je osvojila Oskara, Zlatni globus i Gremija – čine ovaj mjuzikl zaista izuzetnim. Pored pomenute završne pesme koja je ispratila legendarni poslednji ples filma, tu su i numere uz koje nam se kukovi sami pokreću Hungry eyes, Be my babe, She’s like the wind i Love is strange.

Grease (1978)

Iako je od premijere filma prošlo čak 4 decenije prvi mjuzikl na koji većina ljudi i danas pomisli jeste upravo Briljantin. Originalna priča Vorena Kejsija i Džima Džejkobsa o grupi Greasers – američkoj subkulturi koju su činili tinejdžeri i mlađi pripadnici radničke klase tokom 50-ih i 60-ih godina, datira iz 1971. godine. Prvobitno je bila predviđena za pozorišnu scenu, međutim ’78. dolazi filmska adaptacija u režiji Rendala Klajzera, dok je novi scenario napisao Bronte Vudard.

Glavne uloge su pripale Džon Travolti i Oliviji Njutn Džon, koji igraju Denija – popularnog buntovnika srednje škole „Rajdel“ i Sendi – smernu devojku koja je tek stigla u grad. Sitne čarke i zamršeni odnosi dveju banda – muškeT-birds, čiji je predvodnik Deni i ženske Pink ladies kojoj se Sendi približava odmah po dolasku – čine okosnicu filma, a njihove pripadnike glavnim akterima.

Svi i sve jednostavno diše u ritmu 60-ih, pomalo naivno, ali šareno i uigrano. Glumačka ekipa svojim šarmom oživljava tinejdžersko doba i vodi nas u neki drugi život, ostavljajući brilijantnu muzičku zaovstavštinu u obliku pesama You are one that I want, Grease is the word, Summer nights i We go together.

Hair (1979)

Kosa je još jedan sjajan mjuzikl, ali je ujedno i ratna drama i upravo teme koje obrađuje ga izdvajaju. Nastao po istoimenom brodvejskom mjuziklu, film se bavi događajima koji su se zbivali 60-ih godina u Americi – hipi pokretom i regrutacijom mladića za rat u Vijetnamu. Režirao ga je češko-američki reditelj Miloš Forman, a za koreografiju je zaslužna Tvila Tarp.

Bukovski (Džon Sevidž) iz Oklahome stiže u Njujork odakle treba da ode kao vojnik za Vijetnam. Pre prijavljivanja u vojnu bazu odlučuje da iskoristi vreme koje ima u gradu i poseti znamenitosti. Tokom šetnje parkom nailazi na grupu hipika koju čine Berger (Trit Vilijams), Had (Dorsi Rajt), Dženi (Ana Golden) i Vuf (Doni Dakus) koji odlučuju da mu pokažu grad onako kako ga oni doživljavaju i pomažu da upozna devojku Šili (Beverli D’Anđelo) u koju se zaljubljuje.  

Film se bavi dvema zaista ozbiljnim temama toga doba, sukobima mišljenja, drugačijim životima i shvatanjima istog. Spajaju se različiti svetovi, s jedne strane vojnik iz malog mesta koji je spreman da dâ život za domovinu i sa druge grupa mladih Njujorčana koji žive u potpunosti van okvira i granica koje društvo postavlja, odbijajući da prihvate univerzalni šablon življenja, uvek bez posla, doma, velikih ambicija – otpadnici u očima drugih, ali opet sa svojim čvrstim uverenjima koja uspevaju da poljuljkaju Bukovskovu veru u sopstvena.

Za izbor pesama i celokupnu muziku u filmu zaslužan je Galt Makdermot. Pesma, zapravo miks dve numere Aquarius/Let the sunshine in je najupečatjivija i najsimboličnija u celom filmu, a samo neke od preostalih koje ispunjavaju film su Manchester, I got life, Hare Krishna, Ain’t got no i Good morning starshine.

Mamma Mia (2008)

A za kraj smo izdvojili što bi Amerikanci rekli something old  – niz dobro poznatih hitova švedske grupe ABBA koja je vladala evropskom i svetskom muzičkom scenom 70-ih, something new– mjuzikl snimljen 2008. godine, something borrowed– još jednu filmsku adaptaciju pozorišnog komada i something blue – Grčka, more, Mediteran. Uvod je mislim bio dovoljan da zaključite da se radnja filma odvija upravo oko venčanja u američkom stilu, ali na evropskom tlu.

Sofi (Amanda Sajfred) je odrasla u malom grčkom mestu Kalokairi sa majkom Donom (Merlin Strip). Budući da nikada nije saznala ko joj je otac odlučuje da razreši tu misteriju pre svog venčanja. Pored pomenutih glumica glavne uloge tumače i Pirs Brosnan, Kolin Fert, Stelan Skarsgord, Džuli Volters i Kristina Baranski.

Film pun smeha, zabave, razotkrivanja, nesporazuma, sjajnog plesa i vrhunske muzike. Takođe mu je prethodio mjuzikl sa britanskog Vest Enda iz ’99. koji je kao i filmsku verziju režirala Filide Lojd, a producirala Džudi Krajmer inače osoba koja je i prepoznala scenski potencijal pesama švedske grupe. Tekst je napisala britanska scenaristkinja Ketrin Džonson, a u procesu stvaranja su učestvovali i članovi samog benda – muški tandem koji je pisao tekst i muziku za sve numere Beni Anderson i Bjorn Ulveus.

Pratite nas na:

3 Comments

  1. Avatar

    Sjajno! Svi moji omiljeni su tu! 😍

    Reply
  2. Avatar

    Uh, Jelena hvala za trud ali doista je ovo bilo površno. Bez “Singing In The Rain” – rodonačelnika žanra nema pravog prikaza. A gde je “Blues brothers”….

    Reply
  3. Avatar

    Ukoliko uopšte spominjemo žanr mjuzikl, tekst bi morali početi sa verovatno i najpoznatijim mjuziklom svih vremena “Singing In The Rain” iz 1952. godine koji je, sa Džin Kelijem u glavnoj ulozi, zajedno sa drugim njegovim filmovima (The American in Paris, recimo), maltene i napravio taj žanr. Zatim rekao bih da mora da se pomenu i filmovi “Sound of Music” iz 65. onda “Mary Poppins” i “The Umbrellas of Cherbourg” iz 1964. (kao najveci uticaj na film La La Land), ali i nešto noviji “All That Jazz”

    Reply

Pošalji komentar

Vaša email adresa neće biti objavljena. Obavezna polja su označena sa *

Preporučeni tekstovi